وقتی عزیزی را از دست میدهیم، غم دنیا بر سرمان خراب می شود. دیگر هیچ چیز مثل گذشته نیست. دیگر درد و دل با دیگران حالمان را خوب نمی کند. گویی از این پس قرار است جهانی سرشار از غم و اندوه را تجربه کنیم.
هریک از ما در این شرایط رفتاری متفاوت از خود نشان میدهیم. برخی تا مدت زمان زیادی حقیقت را انکار میکنیم، برخی دیگر به شکل عصبانیت از خودمان و یا دیگران با این حقیقت تلخ برخورد میکنیم و برخی دیگر از همان ابتدا وارد دوران طولانی غم و اندوه می شویم. هر یک از ما متناسب با روحیات و شرایطی که داریم به شکلی مختص خود در یکی از موقعیت های انکار، خشم, غم و اندوه گیر میفتیم و شاید به این سادگی ها نتوانیم از آن خارج شویم
کتاب سوپ جوجه مجموعه داستان هایی کوتاه از مردمی را بازگو می کند که همگی همین شرایط را تجربه کرده اند. مردمی که روزی غمی بزرگ را تجربه کرده اند که هیچگاه آمادگی رو به رو شدن با آن را نداشتند
:ما میتوانیم این کتاب را به دو منظور مطالعه کنیم
- تجربه بهتر سوگ و گذری آهسته از این دوران سخت
- کمک به عزیزانمان با حضور در کنارشان
با ارزش ترین لحظه ها در دوستی ها وقتی نیست که شما با دوستانتان دور هم هستید و می خندید، بلکه زمانی است که در غم های آن ها شریک می شوید و به درد دل های آن ها گوش میدهید و با هم گریه می کنید.
در چنین روزهایی ما به دوستانمان نیازمند می شویم نه برای آنکه با ما صحبت کنند ، برای آنکه فقط باشند، باشند در کنارمان تا به ما گوش دهند، باشند و به ما اجازه ناراحت بودن بدهند، باشند و کنار ما اشک بریزند تا دوران سوگ خود را با تمام سختی هایش سپری کنیم
ما انسان ها در غم و غصه هایمان بیشتر به هم نزدیک می شویم تا در شادی هایمان. رنج و اندوه هایمان باعث می شود پیوند عاطفی میان ما محکم تر شود
گاه جمله ” متاسفم که این اتفاق برایت افتاد ” برای فرد داغدار کافیست تا در اوج سوگ خود پی ببرد که تنها نیست، دوستانی دارد که در این شرایط او را درک می کنند و کنارش ایستاده اند.
اگر در غم از دست دادن یکی از عزیزانتان هستید، مطالعه کتاب سوپ جوجه را به شما توصیه میکنم. در این کتاب هیچ خبری از توصیه و پندهای پدرانه نیست. در این کتاب قرار است داستان زندگی افراد داغدیده را بشنویم، غم خود را بیشتر حس کنیم، غم خود را بیشتر به رسمیت بشناسیم و این دوران افسردگی و اندوه خود را به رسمیت بشناسیم
وقتی یکی از عزیزان خود را از دست می دهید، نمی توانید با فراموش کردن او به آرامش برسید، بلکه با زنده نگه داشتن یاد اوست که می توانید آرام بگیرید